Oriental Orthodox Meeting At The Coptic Bishop° house.

Oriental Orthodox Meeting At The Coptic Bishop° house.

Oriental Orthodox meeting at the Coptic bishopàs House, on april 11.2013.

Members From The Coptic Orthodox,Syriac Orthodox,Armenian Orthodox,The Etiopian Orthodox And Eritrean Orthodox church are part of The Oriental Orthodox Community,

Pope Tawadros II to Visit Pope Francis

Pope Tawadros Theodros|| of Alexanderia, who was elected of the coptic orthodox church in november,has announced that he will visit pope Francis in Rome,The announcement followed an April3 meeting with archbishop jean-paul Gobel,who was appointed apostolica nuncio to Egypt in january.

The Coptic Orthodox church is One Of the Eastern Orthodox churcs,it is an oriental orthodox church,pope Tawadros°s visit to Rome will be the first by a Coptic orthodox pope since may 1973,when pope paulvi| and Coptic pope shenouda||| signed a common Christological declaration.The Coptic Orthodox church is 12 million members.most of them in Egypt.

haymanoteabow@gmail.com

            Pray for the Church in Egypt.

                                                            Posted on: Thursday, 12th April, 2013

London Liturgy to pray for the Church in Egypt

On Saturday, 13th April, 9:30 am. His Eminence Metropolitan Seraphim of the British Orthodox Church within the Coptic Orthodox Patriarchate will celebrate the Liturgy and invites all who wish to pray for the peace of Egypt and the safety of the Coptic Orthodox Church to unite with us in prayer.

The Liturgy will take place at St George in the East, Cannon Street Road, Shadwell, London, E1 0BH, beginning at 9:30 am with the Raising of Incense, and at 10:00 am with the Liturgy itself.

All interested and faithful Christians who are able to pray with us on this occasion are most warmly invited to do so.

Our worship will be in the English language.

The Church of St George in the East is only 4 minutes walk from Shadwell DLR station.

Attacks on the Abbassyia Cathedral : The Price of Violence Against Egypt's Copts !!.

Attacks on the Abbassyia Cathedral : The Price of Violence Against Egypt's Copts!.

At midday on Sunday, April 7, 2013, a mob gathered outside the Cathedral of St. Mark in Abbassyia, Cairo, and began to pelt it with stones and Molotov cocktails. Soon the police also began to fire tear gas into the cathedral compound. Shots and birdshot flew. By last count, two were dead and scores injured. The initial melee outside the cathedral developed into a siege that lasted until darkness.

Earlier in the day, the cathedral, the main seat of the Egyptian Coptic Christian Church, was the scene of an emotional funeral for four Copts killed in the town of Al Khosous.

The events at Al Khosous are one example of the religious tinderbox that Egypt has become in the last few years. Early reports suggest that a youth drew a swastika on a mosque, although his identity and religious affiliation are unclear. A Muslim crowd mistook it for a cross and went on a rampage burning attacking buildings and stores, many owned by Copts. One Muslim and four Copts lost their lives.

Those with a deep understanding of the current state of the Copts in Egypt could sense immediately that Sunday’s attack was a more serious affair than the massacre at Maspero in October 2011, even if the loss of life was smaller and the horror less visible.

There are many reasons to emphasize the seriousness of Sunday’s attack. It should be noted at the outset that the Coptic community is not monolithic, but has many different currents running along economic, class, political and age lines. Many Copts warned against the Maspero march in 2011, whereas the attack on the cathedral drew unanimous condemnations across the community. The Maspero events were a brief spasm of violence by panicky soldiers, while the siege of the cathedral was a sustained affair, with the police occasionally standing by according to some eyewitness accounts . The Ministry of Interior blamed the riot on Coptic mourners.

Then there is also the symbolic importance of the Abbassiya Cathedral. Built in the 1960s with considerable effort, and inaugurated by the late president Gamal Abdel Nasser in 1968 with great fanfare, it is seen by Copts as affirmation of their status as equal Egyptian citizens. The inauguration of the cathedral in June 1968 came on the heels of what the Coptic faithful claimed were apparitions of the Virgin Mary in April of the same year, dubbed “her return” to Egypt to provide maternal comfort to a defeated nation.

The siege produced iconic and searing images of parishioners huddled inside a church while a mob raged outside and of other parishioners asking to be let in by showing signs of the cross tattooed on their wrists. It is bad enough that in recorded history, there is no record of the papal seat ever having been attacked – the fact that it occurred under the new rule of the Muslim Brotherhood underlined the accompanying anxiety. This is, as far as Copts are concerned, a major watershed event – because they believe it is the first time it has ever happened. While President Morsi declared that the “attack on the cathedral is an attack on me personally,” young Muslim Brotherhood cadres took to social media with incendiary comments. Some tweets even expressed delight in the attack on the building that “Nasser built from money stolen from Muslims.” Morsi’s party, the Freedom and Justice Party, declared the events the work of hidden hands determined to wreck Egypt. To many Egyptians of all faiths, the attack on the cathedral seemed less an act of violence against a building than an assault on a certain vision of Egypt.

Two questions need to be asked. Was the attack on the cathedral an irrational event? Are the underlying causes the fault of the current Islamist leadership? The short answers are “no” and “perhaps.” Understanding the roots of the ills that caused the attack is central to any effort to lift Egypt out of its current funk.

The project of political Islamism devalues the concept of equal citizenship, which is essential for governing successful modern states. The strongest proof of political Islamism’s commitment to devaluing equality comes not from the views of critics, nor the writings of Islamist thinkers, but from the actions of President Morsi, who gambled his entire presidency, and risked plunging Egypt into chaos, to ram through a constitution designed to do just that. There is fear among Islamists that failure in Egypt will mean the rolling back of their project or perhaps its demise. Egypt is the birthplace of political Islamism and also its thorniest case because of the existence of the Copts—a large, stubbornly nationalistic, natively Christian and inherently Egyptian part of society.

Both Maspero and the cathedral siege have common roots. A video emerged late on Sunday showing Copts leaving the funeral chanting against President Morsi, declaring that “Egypt is our land” and demanding that “Copts raise their heads high.” These are similar to chants at the Maspero march. In both cases, Copts’ affirmation that they will not settle for second-class citizenship seems to have taken many, including Islamists, by surprise. Copts have a history of martyrdom, enduring centuries of persecution under many rulers, as their Book of Saints “the Synaxarion” makes clear. The faithful of the Coptic communion see the hand of God at work in that the Coptic Church is the only North African-founded church extant after the spread of Arab rule, while historians attribute it to the Church’s deep Egyptian roots and other factors. Regardless of this, many Copts today seem less inclined to accept anything less than full recognition of their Egyptian-ness and civic membership of the majority, while upholding their religious identities. In short, they demand respect for themselves as Copts and equality as Egyptians.

The change in attitude may have many causes. The sense that there is little ground left to cede, the effect of decades of Coptic modernization, which left the flock more confident in the face of modernity, the rise of global support for civil rights, and perhaps the new presence of large and successful non-Egyptian Coptic communities lending support when necessary. In a dialogue of the deaf, when Copts use the word “fight” they largely mean a peaceful moral struggle for recognition and rights, while the Islamists hear armed sedition. The idea that Copts will not cower seems to send many in the Islamist movements (such Salim Al Awa, Wagdy Ghoneim and Safwat Hegazy) into flights of fancy, spinning tales of monks hoarding automatic weapons and churches as cleverly concealed armories. But it would not do to simply dismiss these claims as fringe lunacy. They are an expression of deep fears among Islamists about the idea of an Egypt where religious identity and Islamist notions of power and privilege do not determine the face of the state and the country.

Long decades of unjust suppression of Islamists have allowed them to develop a dishonest narrative of their ideology. Now, at the threshold of power, they are unable to escape providing honest answers to critical questions. Can political Islamism govern in a free and democratic fashion, never mind liberal, with 10% of the population in effective second-class status? Liberal opposition to the Islamists is weak, but that has not redounded to their benefit. In an electoral field dominated by Islamists of one stripe or another, the risk is of competition based on the most restrictive and coercive version of political Islamism. Can a country flourish in such environment, especially one poor in natural resources and in need of massive foreign investments to support growth? Violence against Copts carries a high price, both for the safety of Copts and the prosperity of all Egyptians. Political Islamism is now facing its internal contradictions, and it is not fanciful to believe that Copts may be the rock on which the surging wave will break.

But what of the Copts? Their response to the increasingly precarious situation has been varied. Many are emigrating, denying Egypt of much-needed talent. Others are determined to stay. Few in the world at large appreciate the tenacity and serene faith of the Copts, even the non-religious ones. And the picture is not wholly negative as many Egyptian Muslims are supportive of Copts’ rights and continue to push for a civil state.

Perhaps it is best to close with the words of my uncle, Egyptian historian Aziz S. Atiya, written four decades ago; once thought, and now hoped to be, true, not only of the Copts but of their beloved Egypt.

“Like a great and solitary Egyptian temple standing sorrowfully on the edge of the desert and weathering sandstorms over the years until it became submerged by the accretions of time, the ancient Coptic Church led its lonely life unnoticed on the fringe of Christian civilization and was buried in the sands of time and oblivion. Like the same massive temple, too, it has proved itself to be indestructible though battered by the winds of change. As an organism, its potential vitality, though enfeebled by sustained fighting, has survived in a latent form under the weight of accumulated rubble. In the last few decades, with increasing security and liberty from within and support and sympathy from without, its sons and daughters have started removing the sands of time from around the edifice, which has shown signs of shining again.”

Dr. Maged Atiya is an Egyptian-American physicist and businessman. He often writes and comments on Egyptian affairs.

4ይ ክፋል ጾሞ ኣርብዓ 3ይቲ ሰንበት ምኩ`ራብ

4ይ ክፋል ጾሞ ኣርብዓ 3ይቲ ሰንበት ምኩ`ራብ

ከምኡ እውን ቤተ ክርስትያን እንዳ ተመላለስካ ንሰብ ኣቀይምካ ከለኻስ ፡ሰጣን ዶ ብኣኻ ንግዲ የካይድ ኣየሎን።በቲ ሓደ ወገን እኮ ንሰጣን ኢኻ ተገልግል ዘለኻ።እዚ ነገር እዚ እንበኣር ፡ቃል ኣምላኽ ዝብለና ናብታ ቕድም ስመይ ዘሕደርኩላ ስፍራ፡ናብ ሲሎ ኪዱ እሞ፡ብሰሪ እከይ ህዝበይ እስራኤል ከመይ ከም ዝገበርክዋ ጠምቱ ይብለና።(ኤር7፡12)ሎሚ ኩሉ እከይ ግብርና ደው ኣቢልና ብምጽዊዋርን ብፍቅርን፡ብንስሓ ክንምለስ ኣለና።ዘቀይምናዮም ተልዮም እውን ደዊልና ድዩ ብኣካል ይቅረታ ክንሓቶም ኣለና።

 ክርስትና ትርጉሙ ከምኡ እዩ ጸላእትኻ ምፍቃር።እቲ ወንጌል ኢሉ ከዝይም ከሎ እቲ ካህን ደው ኢልና ንሰምዖ፡ን ባህሊ ዲዩ ኣሚና ዶ ኣይኮናን ኢና ።እንታይ ዲዩ ዝብል ንሱ፡(ሉቃ6፡35)ግናኸ ንጸላእትኹም ኣፍቅሩ ጽቡቕ ከኣ ግበሩ።ክትፍደዩ ኸይተጸበኹም ኣለቅሑ።እግዚኣብሄር ንዘየመስግኑን ንሕሱማትን ርሕሩሕ ኢዩ እሞ፡ዓስብኹም ብዙሕ ኪኸውን ኢዩ፡ዉሉድ እቲ ልዑል’ውን ክትኾኑ ኢኹም”ዶ ኣይኮናን ዝብለና።እሞኸ ንዝጸልኡናዶ ነፍቅር።ምፍቃርሲ ይትረፈና፡ካብኡ ሓሊፍና ደኣ ሎሚ እንካ ማስ ምድያ ኣሎ ኣብኡ ዶ ኣይኮናን ኢና ሽሞም ከም ሽጉርቲ ክንቅርዲዶ ንውዕል።እዚ ፍረና ኢዩ።እቲ ብፍረኦም ከተለልይዎም ኢኹም ዝብል ድማ ንኹሉ ኢዩ።

ስለዚ ጾም ምስ ፍቅሪ ኢያ።(ሉቃ6፡27) ሎሚ እዚ ንጸላእትኹም ኣፍቅሩ ዝብል ብ ንጸላእትኹም ጽልኡ ብዝብል ተቀይሩ ኢዩ።ነቲ ዘየፍቅር መንፈስ ካብ ልብኻ ተዘይ ደንኲልካዮ መንግስተ ሰማይ ክትኣትዉ ኣምላኽ ክባርኸካ ኢልካ ኣይትሕሰብ።ስለምንታይሲ ንኽልተ ንጉስ ክግዛእ ዝክእል የሎን።(ማቴ6፡24)(ሉቃ16፡13)ክርስቲያን ኢየ እውን ኣይትበል። ክንምለስ ተዘይ ኪኢልናን ነቶም ምሕረት ኣብ ህዝብና ከይመጽእ ሰላም ኣብ ቤተ ክርስትያና ከይወርድ ከልኪሎም ዘለዉ ተዘይደንኲልናን፡ ከምቶም ናይ ሲሎ ህዝቢ ኤርምያስ ነዚ ስለ ዝበለ ዝተቆጥዕዎ፡ምስዚ ጽሑፍ ክንታረኽ ተፈቲናን፡ካብ ኣምላኽ ዝመጸና ክንዲ በረኸት መርገም ጥራሕ ኢዩ፡መምሃሪ ኣህዛብ ድማ ክንከውን ኢና።(ኤር26፡8-9)

እንገብሮም ኣገልግሎታትን ስብከታትን መዛሙርን ንምድሓን ዲና ዋላስ ንህልኽ ንሻራ፡ንምፍልላይ፡ን ረብሓ ኢዩ እስከ ነፍሲ ወከፍ ሰስራሕ ኢዱ ይገምግም።ብሓቂ ድማ ከምዚ ንጾሞ፡ ሓቀኛ ጾዎምንቲ ተንኸውን ካልእ ምኾነ።ግን ምሕራም ስጋ ስለ ዝኾነ ክንዲ ምሕረት ሞትን ስደትን ኲናትን ጥራሕ ደኣ ይወልድ ኣሎ።ኣዴታትና ማይ ክልምና በረኻ ተወፊረን ንርእየንዶ ኣይነበርናን ኢና።ጠልቂየን ክመጻ።ንሕና ግን ውሽጥና ነቂጹ፡ንሃገርናን ህዝብናን ክንዲ ምድሓን ን መከራን ንብኽያትን ንናፍቆትን ኮይና ኣለና።

  ከምኡ እውን ብ ካልኣይ መገዲ ነታ ቤተ መቅደስ ማሕደር መንፈስ ቅዱስ ዝኾነት ልብና እውን፡ብሓሶት።ብጽልኢ፡ብቅርሕንቲ፡ብትዕቢት፡ብጸለመ፡ብፍርዲ፡ብዝሙት፡ብፍቅረንዋይ፡ ከነማስና ኣይግባእን።ክርስቶስ ኣብ ልብኻ ክሓድር ተኾይኑ፡ን ኣብ ልብኻ ዘለዉ ቤት ጽሕፈታት ግብረ ስጋ ዕጸዎም፡ደንኩሎም ኣይፋሉን ግን ብሽም ዝሓለፉ ቅዱሳንን ሃይማኖትን እንዳተመካሕካ ኣብ ባዶ ፍረ ግብሪ ዘይብሉ ሂወት ምንባር ኣብታ ንደልያ ዓዲ ኣየእትወናን ኢዩ።ርእሰ ጥበራ ድማ ኢዩ(ማቴ3፡9) (ዮሃ8፡44)

እንበኣር ኣምላኽ ዘይቅበሎም ኣብ ልብኻ ዘለዉ ቤት ጽሕፈታት ሰጣን ዕጸዎም።ትሕትና ተዓጢቅካ ነቲ ናይ ትዕቢት ቤት ጽሕፈት ዓጺኻ ደንኲሎ፡ንጽልኢ ደንኪልካ፡ፍቅሪ ተዓጢቅካ ኣይኮነን ግን ብዳግማይ ምጽኣቱ ክፈርደካን ኢዩ።(ሮሜ2፡27)እዛ ልብኻ ማሕደረይ ክትከውን ዝግባእ ማሕደር ስኽራን ፡ማሕደር ሓሶት፡ማሕደር ሻራ፡ማሕደር ጽልኢ ፡ማሕደር ህልኽ፡ወዘተረፈ ገርካያ ኢሉ፡ካብ መንግስቱ ክሰጎካ ከም ዝኾነ ክትፈልጥ ይግባእ።

ንምኻኑ ጾም ማለት እኮ በኣስተንትኖት ህይወትና ምስ ቃል ኣምላኽ ብምንጽጻር ናበይ ንኸይድ ኣለና።ኣበይ ኣለና፡ ምስ መን ኣለና።ብሓቂ ዶ ኣብ ኣምላኽ ኣለና ኢና ነፍስና ንግምግመሉ ኢዩ።ምናልባሽ ብዙሕ ግዜ ጾምና ጸሊና ስለምንታይ ኣምላኽ ዘይሰሞዓና ንብል ንኸውን እንተኾነ፡ ብ መዓልቲ ጾምሲ ተግባርና ዶ ኣይኮናን ንገብር።(ኢሳ 58፡3)ዝኹሉ ህልኽን ቅርሕንትን ኣብ ማእከል ቤተ ክርስትያን ንገብሮ ኣምሰያ ዘይምጻምና ዶ ኣይኮነን ኢዩ።ክንዲ ክንዓርቅ ከነባእስ።ክንዲ ሓጥያትና ዘኪርና ኣብ ቅድመ ኣምላኽ ንበኪ፡ክስቶ እኮ ከምዚ ኢዩ፡እንዳበልና ክንፈርድን ስም ሰብ ከነጸልምን እንዳወዓልና ተግባርናዶ ኣይኮናን ንገብር።(ሉቃስ18፡9-14)እዚ ኣምሰያ እቲ ኣብ ልብና ዘሎ ናይ ናይ ኣምላኽ ቤት ጽሕፈታት ክንዓጽዎ ብዘይ ምኽኣልና ኢዩ።ንልብና ከነጽርዮ ብዘይ ምኽኣልና ኢዩ።

ስለዚሲ መገድና ተዘይ ኣማሓይሽና እታ መንግስቲ ካባና ክትውሰድ ፡ፍረኣ ንዚፈሪ ህዝቢ’ውን ክትወሃብ ኢያ።(ማቴ21፡18)እሞኸ ከመይ ሎ ልብና፡ከመይ ኣሎ ህይወትና ካብ ስጋን ውጽኢቱን ዲና ተኸልኪልና ዘለና ዋላስ ፡ካብ ኩሉ ኣምላኽ ዘይፈትዎን ዘይብህጎን ኢና ጾምና ዘለና።ሓቀኛ ጾምዶ ጾምና ኣለና።ዋላስ ንጾም ከም ልምድን ባህልን ኢና ንርእዮ። ዋላስ ካብ ኣምላኽ ምሕረት ንምቅባል ብእምነት ኢና ንነብረሉ።በዓል መን ኢዮም ነጊሶም ዘለዉ ኣምላኽ ዘይፈትዎም ፡ኣብ ልብና፡ኣብ ቤት ጾሎትና ሎሚ ከይደንጎና ንደንኩሎም።ብቕብልቲ ግዜ ሰማዕኩኻ ብ መዓልቲ ምድሓን ከኣ ረዳእኩኻ፡ይብል ኢዩ እሞ፡እንሆ እታ ቕብልቲ ጊዜ ሕጂ ኢያ፡እንሆ እታ መዓልቲ ምድሓን ሕጂ ኢያ(2ይቆሮ6፡2)

haymanoteabow@gmail.com

3ይ ክፋል ጾሞ ኣርብዓ 3ይቲ ሰንበት ምኩ`ራብ

3ይ ክፋል ጾሞ ኣርብዓ 3ይቲ ሰንበት ምኩ`ራብ

ስለዚ እዚ ኹሉ ኣብ ቤተ ክርስትያና ፡ኣብ ሂወትና ኣብ  ኣገልግሎትና፡ እንገብሮ ዘለና ፍቃድ ኣምላኽ ድዩ ኢልና ንሕሰብ።ፓትሪያርክ ኣብ ገዛ ዓጺኻ ምስ  ዓመጽቲ ብምውጋን ኣብ መንበር መላገጽቲ ተቀሚጥካ ንውግዘት ቅዱስ ጴጥሮስ ተሓሲምካ እትገብሮ ኣገልግሎትሲ ይሰምርዶ!!!??።

ንጻድቅ ምእንቲ ኽግፋዕ ኢልካ ምስ ክፉእ ሰብ ምሽራውሲ ሰናይ ኣይኮነን ይብለና ቃል ኣምላኽ ጳጳስ ኮነ ካህን ድያቆን ኮነ ምእምን ምስ መንግስተ ኤርትራ ተዘየሻሩ ነይሩ፡ ኣቦና ኣቡነ እንጠንዮስ ምተኣሰሩዶ!!??።ንሕና ብሕብረት ዋላ ኣቡነ ደስቆሮስ ተታሊሎም ካልኦት ኣባላት ቅዱስ ሲኖዶስ ከኣ ፈሪሖም ሕራይ ይበሉ እንበር፡ዋእ ፓትሪያርክ ከሎ ፓትሪያርክ ክንሸይም ሕጊ ሃይማኖትና ን መንግስቲ ከነፍቱ ክንቅይር ኢልና ተንኣቢ ነርናስ ህጂ ሃይማኖት ኣብ ሓደጋ ምወደቀት ዶ??።ንምዃኑ ኩላትና ብሕብረት ኣብ ጎድኒ ቅዱስ ኣቦና ብምዃን ኣብ ግዜ ቅዳሴና ሽም ተወገዙ ኣቡነ ደስቆሮስ ገዲፍና ሽም ቅዱስ ኣቡነ እንጠንዮስ ተንጽውዕ።እዚ ኹሉ ፋሕፋሕ ምመጸዶ፡እዚ ኹሉ እንበኣ ንሕና እቲ መስኪን መታን ክውጻዕ ኢልና ምስ ክፉእ ሃሳብን ክፉእ ሰብን ስለ ዘሻረና ኢዩ እንበኣር (ምሳሌ18፡5 )ናይ ሎሚ ንብጹእ ወቅዱስ ቀዳማዊ እንጠንዮስን ሰዓብቶምን መታን ክግፍዑ ኢልካ ምስ መንግስተ ኤርትራን ይፍታሀን ሰዓብቱን ምውጋን ዝግበር ዘሎ ጸለመን ነታ ሃይማኖት ክሳዕ ኣብ ሓደጋ ዘውድቅ፡ጎስጓሳትን ጸለመታትን እንበኣር ሰናይ ከም ዘይኮነ ምፍላጥ ኣሎና።ከምዚ እንዳገበርና እንገብሮ ጾም  ድራማ ምስ ምዃኑ ካብ ኣምላኽ ቁጥዐ ደኣ እንበር ምሕረትሲ ኣየምጽእን በፍጹም!!! ።

ስለምንታይ ንሰብ ከነዕሽዎ ንኽእል ኢና እቲ ናይ ቅዱሳን ቅዱስ ዝኾነ ኣምላኽ ግን ኣፍና ዘይኮነስ ውሽጥና እዩ ዝፈልጠና።ብ ዓቢኡ ቃል ኣምላኽ ዝበሎስ ካብ መስዋእትስ ምእዛዝ ይፈቱ ዶ ኣይኮነን ዝብል።እንበኣር ኣይትሓሱ ትብል ካብ ዓሰርተ ትእዛዛት እያ እሞ ኣይንንዓቃ ደኣ ንተኣዘዛ።መሳኻክር ሓሶት ተዘይኮና ንጠቅምና ጥራሕ እዩ (ዘጸኣት 20፡16)።ብሓቂ ድማ ነቶም ብዘይ ሕግን ስርዓትን ዝማላለሱ ገስጽዎም ከም እተባህለ ክንግስጾምን ደኣ እንበር መሳርሒ ናታቶም ብምኻን ን ቤት ኣምላኽ ክንሕምስ ኣይግብኣናን።ቃል ኣምላኽ ካብቲ ብዘይ ስርዓት ዝመላለስ ሓው ክንፍለ ብስም ጎይታና ኢየሱስ ክርስቶስ ይእዝዘና።(2ይተሰ3፡6) ሎሚ እንበኣር ካብቶም ስርዓትን እምነትን ቤተ ክርስትያን ኣብ ሓደጋ ብዘውድቅ መገዲ ዝጓዓዙ ዘለዉ ኣቡነ ደስቆሮስ ምፍላይ ኣለና።

ሎሚ እንበኣር ከምቲ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ ቅነኣት ቤት ኣቦኡ በሊዕዎ ብምትንሳእ ቤተ መቅደስ ዝደንኮለ ኣብ እቲ ቤተ መቅደስና ንዝርከብ ኩሉ ብሓንሳእ ሓቢርና ብምልዓል  ነቶም ኣብ ሂወትናን ኣብ ሂወት ቤት መቅደስናን ተቐሚጦም ዘለዉ ጊሒጥና ከነውጽኦም ምስ ጎይታና ቃል እንኣትወሉ ዕለት እዩ። ነዛ ደገ ወንጌል ብምኻን ን 2000 ዓመታት ቃለ ወንጌል ዘበሰረት ቤተ ክርስትያን ኣይነማስና ኣምላኽ ከየማስነና።

ሓደ እኳ ነዛ ቤተ መቅደስ ኣምላኽ እንተ ኣፍረሰ ኣምላኽ ኬፍርሶ እዩ።(1ይ ቆሮንንቶስ 3፡17)።ስለዚ ግዜ ከይወሰድና ካበይ ከም ዝወደቅና ንዘክር እሞ ንነሳሕ (ራእ 2፡5)።ኣበይ ኣለና ቤተ ክርስትያና ኸ ኣበይ ኣላ ኣብ ኣምላኽ እትርአ ቤተ መቅደስዶ ዋላስ ን ኣምላኽ እተቆጥዕ በዓቲ ጎሓሉትን  መሸቀጥን ኮይና ኣላ ብምስትውዓል ብ ንስሓ ናብ ኣምላኽ ንቅረብ ደጊምና ድማ ነቲ ትማሊ ዝገበርናዮ ጌይጋ ኣይንድገሞ ።

ቃል ኣምላኽ ከምዚ ይብለና፡(ኤር7፡14)ስለዚ ኸኣ ነዛ ብስመይ እተሰምየት ንስኻትኩም’ውን እትዉከልዋ ዘለኹም ቤት፡ንኣካትኩምን ነቦታትኩምን ዝሃብክዋ ስፍራ፡ከምቲ ኣብ ሲሎ ዝገበርክዎ ኽገብራ ኢየ።ይብለና ኣሎ። ኣምላኽ ህዝቢ ዝገብረና ናይ ህዝቡ ስራሕ ምስ ንሰርሕ ኢዩ።ቤት ክርስትያን ሎሚ ቤተ ክርስትያን ዶ ይኸውን ኣሎ።ኩሉ ጻዕዳ ነጸላ ተኸደነ ብሻራን ፍርድን ጽልእን ውሽጡ ዝወቀበ ን ኣምላኽ ዘግሂ፡ከም ፍቃዱ ዝነብር ሰብ ጥራሕዶ ኣይኮነን።

   ኣብያተ ክርስትያናት ክንዲ ናይ ሰላም ቦታ ክኾና ዝግበአን ናይ ጽልኢ ቦታታትዶ ኣይኮናን ኮይነን ዘለዋ።ጻዕዳ ነጸላ ገይሮም፡ኣብ ቤተ ክርስትያን ኣርፊዶም፡ሓዎም ረኺቦሞ፡ብናቶም ርድኢት ጥራሕ ስለ ዘይከደ፡ እታ ሰላም ናይ እግዚኣብሄር እኳ ዝኸልኡዶ ኣይኮናን ኢና።ሕልፍ ምስ በለ ብሓጥያቱ ናቱ ዝዛረቡ ሰጣን ንግዲ ዘካይደሉ ዶ ኣይኮነን ቤተ ክርስትያን ተቀይሩ ዘሎ !!!።ንስኻ ቤተ ክርስትያን እንዳ ተመላለስካ ብዘይ ጻዕዳ ልቢ ጻዕዳ ነጸላ ገርካስ ብ ሓቂዶ ጾምካ ክሰምዓካ ኢዩ።ይቅጽልልል

3ይቲ ሰንበት ናይ ኣርብዓ ጾም ምኩ`ራብ ትበሃል 1ይ ክፋል።

3ይቲ ሰንበት ናይ ኣርብዓ ጾም ምኩ`ራብ ትበሃል 1ይ ክፋል።

ብ ናይ ዘበነት ቤት ትምህርቲ ወንጌል ዝኾነት ቤተ ክርስትያን ኦርቶዶክስ መርሓ ግብሪ።ናይዚ ሰንበት እዚ ዕለት ስያመ ምኩራብ ትበሃል።መድሓኒና ኣብ ናይ ኣይሁድ ምኩራብ ተረኺቡ ንዝተኣስሩ ናጽነት ንዝሞቱ ሂወት ፡ንዝተጠቅዑ ድማ ናጽነት ብምእዋጅ ንኹሉ ዓመተ ምሕረት ብምምሃሩ ብትምህርቱ ከም ተደነቁ ይንገር።ስያመኡ ናይ ቅዱስ ያረድ እዩ።መድሓኒና ኣብ ምኩራብ ዝገበሮም ነገራት እንዳ ገለጸ ብምዝማሩ ድማ እዩ ዕለተ ምኩ`ራብ ዝተባህለ።

እስመ ቅንዓተ ቤትከ በልዓኒ

ትእይርቶሙ ለእለ ይትኣይሩከ ወድቀ ላዕሌየ

ወቀጻእኩዎን በጾምን ለነፍሰየ

መዝሙር 68፡9።

ን ቤትካ ዘሎኒ መንፈሳዊ ቅንኢ ከም ሓዊ የንድደኒ ኣሎ።

ጸርፊ እቶም ዝጸርፉኻ እውን ኣባይ ወደቀ።

እናበኸኹ ንነፍሰይ ብ ጾም ኣሕሳእክዋ

ሰባት እውን ጸረፉኒ

መዝሙር 69፡9። ኣብ መዝሙር ዳዊት ኩሉ ግዜ ኣብ ትግርኛ ሓደ ቁጽሪ ይቅድም ምስ ምዃኑ እዩ፡ እንበር ሓደ እዩ እቲ ምዕራፍን ጥቅስን።

ቦአ ኢየሱስ በምኩ`ራብ ኣይሁድ

የሱስ ናብ ናይ ኣይሁድ ምኩራብ ከደ

ኣብ ግዜ ቅዳሴ ዝንበቡ ናይ መጽሓፍ ቅዱስ ጽሑፋት

1, ቆላ 2፡16 ክሳብ ፍጻመ  /////// //////ዲያቆን

2,ያዕ2፡14 ክሳዕ መፈጸምታ ////////    ተሓጋጋዚ ዲያቆን

ግብሪ ሓዋርያት 10፡1-9። //////////////// ተሓጋጋዚ ካህን

ወንጌለ የሓንስ 2፡12 ክሳዕ መወዳእታ ///////////  ካህን

ቅዳሴ (ነአኩ`ተከ) ናይ መድሓኒና

ምኩራብ  ካብ ቤተ መቅደስ ብዙሕ ይፍለ ኣብ ብሉይ ኪዳን።ቤተ-መቅደስ ኣብ ብሉይ ኪዳን ካብ ኢየሩሳለም ወጻኢ ኣይስራሕን ነበረ።ምኩራብ ግን ኣብ ዝደለኻዮ ቦታ ክትሰርሕ ይፍቀድ ነይሩ።እዚ ምኩራብ ድማ ከም መምሃሪ ሕግን ፡መምሃሪ ቃል ኣምላኽን ይጥቀምሉ ነበሩ። በዚ ዕለት ድማ እዩ ቅዱስ ያረድ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ ኣብ ቤተ ምቅደስ ዘይኮነስ ኣብ ምኩራብ ኣትዩ ከም ዝመሃረ ንምንጻር ምኩራብ ኢሉ ፈልዩ ገሊጹ  ዘሎ።

ግእዝ ፡- ቦአ ኢየሱስ ምኩራብ ኣይሁድ ወመሓረ ቃለ ሃይማኖት ወይቤሎሙ ምጽዋት አበድር እመከዋት አነ ውእቱ እግዚአ ለሰንበት ወአቡሃ ለምህረት ኢትግበሩ ቤተ አቡየ ቤተ ምስያጥ ቤተይሰ ቤተ ጸሎት ትሰመይ ቦአ ምኩ`ራቦም ልገሠጾሙ ያርምሙ አንብሩ ምሂሮቶ ሞገስ ቃሉ ወጣዕሙ ነገሩ መሳዕስኦ ኣፈሁ።ይብለና ግእዝ

 የሱስ ናብ ምኩራብ ኣትዩ ቃለ ሃይማኖት ኣስተምሃረ።ንሰንበት ጎይትኣ ንምሕረት ኣቦኣ ኣነ እየ። ን ቤት ኣቦይ ቤተ ንግዲ ኣይትግበርዎ ቤት ጾሎት ቤተይ እዩ ።(በለ)ኣብቲ ምኩራብ ኣትዩ ተቖጠዐ፡ዝገበሮን ዝወሰዶ ስጉምትን ካብ ኣፉ ዝወጽእ ነበረ ላዛ ዝመልኦ ቃሉን ኣድነቁ።።እንዳመሃረ ወንጌለ መንግስቲ ይሰብኽ፡ኣብ  ህዝቢ ድማ ንብዘሎ ደዌ ንብዘሎ ሕማም እንዳፈወሰ ይዘውር ነበረ ኢሉ ከም ዝዘመሮ ቅዱስ ያረድ ኣብቲ ኣይሁድ ንከንቱ ውዳሴን ርኣዩለይን ዝቆሙሉ ክርስቶስ ከም ዝሰበኸ ወንጌላዊ ሉቃስ ገሊጹ ንረኽቦ።የሱስ ድማ ብሓይሊ መንፈስ ናብ ገሊላ ተመልሰ። ወሪኡ ኸኣ ኣብቲ ኣብ ጐደቦኡ ዘሎ ዂሉ ዓድታት ተሰምዔ።፲፭ - ንሱ ኸኣ ኣብ ቤት ጸሎቶም መሃረ፡ ኲሎምውን ይንእድዎ ነበሩ።፲፮ - ናብታ ዝዐበየላ፡ ናብ ናዝሬት ድማ መጸ፡ ብመዓልቲ ሰንበት ከኣ ከምቲ ልማዱ ናብ ቤት ጸሎት ኣተወ።

ኬንብብውን ተንስኤ።፲፯ - መጽሓፍ ነብዪ ኢሳይያስ ከኣ ሀብዎ። ነቲ መጽሓፍ እንተ ቐልዖ ኸኣ፡ እዚ እተጻሕፎ ኽፍሊ ረኸበ፡፲፰ - ንድኻታት ከበስሮም ስለ ዝቐብኣኒ፡ መንፈስ እግዚኣብሄር ኣብ ልዕለይ እዩ። ንምሩኻት ከምልስ፡ ንዕውራት ምርኣይ፡ ንግፉዓት ከኣ ምውጻእ ሓራ ኽሰብኽ፡፲፱ - ሕርይቲ ዓመት እግዚኣብሄርውን ክሰብኽ ለኣኸኒ።፳ - ነቲ መጽሓፍ ዐጺፉ ኸኣ፡ ነቲ ኣገልጋሊ ሂብዎ ተቐመጠ። ኣብታ ቤት ጸሎት ዝነበሩ ዂሎም ድማ ኣዒንቶም ናብኡ ይጥምታ ነበራ።- ሽዑ፡ እዚ ጽሑፍ እዚ ሎሚ ኣብ ኣእዛንኩም ተፈጸመ፡ ኪብሎም ጀመረ።፳፪ - ኲሎም ከኣ መስከሩሉ፡ በቲ ኻብ ኣፉ ዚወጽእ ዘረባ ጸጋ ድማ ይግረሙ ነበሩ፡ እዝስ ወዲ ዮሴፍ ደይኰነን? ከኣ ይብሉ ነበሩ።(ሉቃስ 4፡14-23)።

ኣብ ቅዳሴ  ዝንበብ ወንጌል ኣብ ቤተ መቅደስ ንዝተፈጸሙ ናይ ንግዲ ስራሕ ከም ዘሕዘኖን ከም ዘቆጠዖን ክገልጽ ከሎ።ድሕርዚ ንሱ ምስ ኣዲኡን ኣሕዋቱን ደቀ መዛሙርቱን ናብ ቅፍርናሆም ወረደ። ኣብኡ እውን ሒደት መዓልቲ ጸንሑ።፲፫ - ፋስጋ ኣይሁድ ከኣ ቀሪቡ ነበረ፡ የሱስውን ናብ የሩሳሌም ደየበ።፲፬ - ኣብ ቤተ መቕደስ ከኣ ኣብዑርን ኣባጊዕን ኣራግብን ዝሸጡን ሸረፍቲ ተቐሚጦምን ረኸበ።፲፭ - ካብ ገመድ ተቲዑ መግረፊ ገይሩ ኸኣ፡ ምስተን ኣባጊዕን ኣቡዑርን ንዂሎም ካብ ቤተ መቕደስ ኣውጽኦም፡ ንወርቂ እቶም ሸረፍቲውን ፋሕ ኣበሎ፡ ንሰደቓኦም ከኣ ደንከሎ።

፲፮ - ነቶም ሸየጥቲ ኣራግብ ድማ፡ እዚ ኻብዚ ኣልዕልዎ፡ ንቤት ኣቦይ ቤት ዕዳጋ ኣይትግበርዎ፡ በሎም።፲፯ - ደቀ መዛሙርቱ ኸኣ፡ ቅንኣት ቤትካ በልዓኒ፡ ጽሑፍ ከም ዘሎ ዘክሩ።፲፰ - ሽዑ ኣይሁድ፡ እዚ እትገብር ካብ ኰንካስ፡ እንታይ ትእምርቱኸ ኸተርእየና ኢኻ? ኢሎም መለሱሉ።፲፱ - የሱስ ድማ፡ ነዛ ቤት መቕደስ እዚኣ ኣፍርስዋ፡ ኣነ ኸኣ ብሰለስተ መዓልቲ ኸልዕላ እየ፡ ኢሉ ብዛዕባ ብዛዕባ ቤተ መቅድሰ ሰብነቱ ከም ዝተዛረበ ይነግረና።ይቅጽል ,,,።

  2ይ  ክፋል ዓቢ ጾም ምኩራብ ፍቁራት የሕዋትና

ካብዚ ዝተነበልና ሎሚ እንታይ ተማሂርና የሱስ ክርስቶስ ሎሚ ኸ ንዓና እንታይ ኮን ይበለና ይህሉ ን ቤተ መቅደስና ርእዩ።እወ ንኣምላኽ ነምልኽ ህዝቢ ከም ምዃና መጠን ን ኣምላኽ ዘሕጉሶን ዘግህዮን እንታይ እዩ ኢልና ክንምርምር ሰናይ ነገር እዩ። ናይ ኣይሁድ ቤተ መቅደስ ቤት ኣምላኽ ተባሂላ ኢያ ትጽዋኦ ዝነበረት እንተኾነ ኣብ ቅድመ እቲ ኩሉ ዝኽእል ቤተ ንግዲ ኮይና ተረኽበት ስርሖም ንጎይታና ኣፈንፈኖ፡ኣግሃዮ ኣቆጠዖ።

በዚ ድማ ቤተይሲ ቤት ኣምላኽ ትበሃል ንስኹም ግን በዓቲ ጎሓሉት ገበርኩማ በሎም ንዓና ኸ ሎሚ ኢየሱስ ን ቤተ መቅደስና ክርእዮ ከሎ ኣብ ቅድመ ዓይኑ ከመይ ኮይኑ ምጸንሖ!!!!????። እስከ ናብ ቤተ መቅደስና እሞ ብህድኣት ዘላቶ ሂወት ንፈትሽ መቸስ ቃል ኣምላኽ ከም ዝብለና እቲ ገበኑ ዝናዘዘሉ ካብ ኣምላኽ ምሕረት ይረክብ እቲ ዝኽውል ግን ኣይሰልጦን ይበለና። እሞ ኸ ቤት ጾሎትና ንኣምላኽ ተብህግ ዶ ኮይና ኣላ እያ???።ካብ ንግድን ኢ መጽሓፍ ቅዱሳዊ ሂወትን ትምህርትን ናጻ ዶ ትኸውን መታን ምሕረት ክንረክብ ብፍቅርን ትዕግስትን ምስትውዓል  ክህልወና ይግባእ።

ቤተ ጾሎትና እውን ወዮ ደኣ ብርኡይ ከምዚ ናይ ኣይሁድ ኣይኮነትን እንበር በዓቲ ጎሓሉት ኮይና ኢያ ዘላ።እቲ ምስኪን እንዳተጸቀጠ ዝሓድረላ፡ እቲ ሓሳዊ ድማ ናእዳ ረኺቡ ኮፍ ኢሉ ዘጋይጸላ ምድራዊት ድንኳን ተቀይራ፡መንፈሳዊ  መልክዓ ተቀይሩ ከም ዘሎ እንሪኦ ዘለና ሓቂ እዩ።ኦርተደክስ ተዋህዶ ቤተ ክርስትያን ዝበዝሑ ሰማእታት ዘለዋ ቅድስቲ ቤተ ክርስትያን እያ ነይራ። ብብዝሒ ሰማእታት ድማ ተዋህዶ መዳርግቲ የብላን ኣብ ሓንቲ መዓልቲ ጥራሕ ኣብ እስክንድርያ ልዕሊ 30,000 ሰለስተ ሽሕ ሰማእታት ከም ዘወፈየት ስለ ቃለ ክርስቶስ ታሪኽ ቤተ ክርስትያና ዘዘንትዎ እዩ።ሎሚ ኸ??።

ሎሚ ግን እዞም ንስለ ክብርና ንስለ ርኣዩለይ ንስለ  ሰብ ክፈትወኒ ንስለ ክነብር እንነብር ኣገልገልቲ በዓል ኣባ በእንተ ከርሱ ኣባ በዓል በእንተ ርእሱ ኣባ በእንተ ልብሱ ካብ እንመጽእ ሰማያዊ ስርሓ ዘንጊዓ፡ንዓለማዊ ገዛኢ ብገዛእ ደቃ የሕሊፋ ንሞት እትህብ ፡ፓትሪያርካ ሓይራ ናይ ሓሶት ፓትሪያርክ ኣቀሚጣ ዓረብያ ፖሎቲከኛታት  ብምኻን እትርከብ ኣንኳንዶ ን ኣምላኽሲ ንዓይኒ ሰብ እኳ ተሕዝን ኮይና ከምዘላ ብሩህ ኢዩ እዚ ድማ ሰንኪ ኣገልገልታን ኣመንትን ኣጓኒፉ ዘሎ ዘሕዝን ፍጻመ እዩ!!!።እታ ምኽንያት ሰላምን ቅሳነት ዕረፍትን ምጽንናዕን ዝኾነት ቤተ ክርስትያን ምኽንያት ሰላም ምስኣንን ምኽንያት ዕንቅፋትን ባእስን ምፍሊላይን ኮይና ትርከብ።

እዚ ድማ እታ ቤተ ክርስትያን ዘይኮነት በዲላስ እቶም ነቲ ናይ ሕድሪ ሞጓሰ ክንሕሉ ተጻዋዕና ኣገልገልቲ መኽሊትና ዓቢጥና ደድሕሪ  ፍትወት ስልጣንን ፡ፍቅረ ምንባርን ፡ተደላን፡ገንዘብን ዞኽዞኽ ክንብል ስለ ዝኻኣልና ኢና። ክሳዕ ህጂ ኣብ መረት ይኹን ኣብ ሰማይ ካብ ዘላ ናይ ኣምላኽ ቤተ ክርስትያን ጭዋ ዝርእሳ ሓደ ዘይኣማኒ ዘማሓድራ ላዕለዋይ ኣዛዚኣ ዘይኣሚኒ ዝኾነ ብዘይካ ቤተ ክርስትያን ኦርተደክስ ኤረትራ ካልእ የለን። ዘይኣማኒ ካብ ኮነ  ርእሳ ድማ ቤተ ሸቀጥ ዘይኮነስ ቤተ ክህደት ከም እትኸውን ፍሉጥ ኢዩ።ካብ ቤተ ሸቀጥ ዝገደደ እቲ ርእሲ ዝኾነ የሱስ ክርስቶስ ዘይነብረላ ከም ዝኾነ ንምፍላጥ ኣየጸግምን።

ኣብዚ ከነዋዳድረን ከለና ድማ እታ ኣብ ኣይሁድ ነበረት ቤተ መቅደስ ክትሓይሽ ትኽእል እያ።ንሳስ ሸቀት ደኣ ይግበረላ ነበረ እንበር ኣመሓደርታን ኣቦታታንሲ እቶም ናይቲ ግዜቲ ዝነበሩ ሊቃነ ካህናት ኣብቲ ግዜቲ ዝነበሩ መራሕቲ ሃይማኖት ደኣ ነበሩ መራሕታ።ናትና ግን ገዲዱ ካብ ኩሉ ኣይተረፈናን ንኹሉ እንዳገበርና ድማ ክንዲ ብንስሓ ምምላስ ከም ኣይሁድ ብትዕቢት ተነፊሕና ኣብ ምብትታን ንርከብ።ብ ናይ ሓሶት ፓትሪያርክ እትምራሕ ኣብ ቅድሚ ህዝቢ ዓለምን ኣምላኽን ድራማ ኣብ ምክያድ ትርከብ እዛ ንሕና ፈራሓት ፈተውቲ ስጋና ዝደቃ ቅድስቲ ቤተ ክርስትያን ኤርትራ ጥራሕ እያ።

ከምቲ ጎይታና ዝበሎ ድማ ጎይታይ ጎይታይ ምባል ዘይኮነ ዘጽድቅሲ ጎይታና ዝፈትዎ ተገርካ ጥራሕ እዩ።ሎሚ ግን ንሕና ካብዚ ተጨዊና ኣብ ህልኽን ኣብ ቅርሕንትን ንርከብ ዘገርም ግን ስለምንታይ ንጸውም !!!???፡ ስለምንታይ ንቅድስ!!!???፡ ስለምንታይ ንቆርብ!!!??? ።ስለ ፖሎቲካዊ ተልእኾ ክትብል ን ቤተ ክርስትያን ካብ ኣዲኣ ግብጺ ቤተ ክርስትያን ክትፍለን።ነቶም ኣቦታትና ኢልና እንምክሓሎም በላሕቲ ሰበኽቲ ወንጌል  ኣቦታትና ግብጻውያን መናፍቃን ኢልካ ክስበኸላን ክሳዕ ክንደይ ኣብ ኣነ ኢየ ዝበለ ናይ ሰጣን ኣገልግሎት ኣዋፊርናያ ከም ዘለና ክትርድኦ ቀሊልል ኢዩ።

እታ ናይ ኣይሁድ ቤተ ጸሎት ግን ነቶም ቀዳሞት መምህራና ኣይተዋርዶምን ኢያ ዝነበረት።ዘይንፈልጥ ዲና ኮይናስ ዋላስ ከምቲ ቃሉ ዝብሎ ነቲ ቃሉ ተላማሚድናዮ ፈጸምቲ ትንቢተ ሞት ስለ ዝኾና እዩ።ኣቦና ኣብ ቤት ማእሰርቲ ብሕማም እንዳ ተሳቀዩ፡ ኣቦታትና ካህናት ኣብ ቤተ ማእሰርቲ እንዳ ተሳቀዩ፡ ኣቦታትና መነኮሳት ቁርባን ተሓሪሞም ኣብ በረኻታት እንዳበለዩ ፡ክንደይ ቅዱሳን ካህናትና ተወለዱሉ መሬት ተኸልኪሎም ኣብ ባዕዲ ሃገር ኣብ ስደት እንዳነብዑ ብናፍቆት ወላዲት ሃገሮምን እንዳተሳቀዩ ንሕና ግን ምስ ዓለም ኮንፈደረሽን ተኣታቲና ነሕዋትና ክንፈርድ ከነጸልም እንዳወዓልና ንገዛእቲ እዛ ዓለም እዚኣ ክሕጎሱልናስ  ከመይ ገሩ እዩ ኣምላኽ ኮን መስዋእትና ክቅበሎ ኣበይ ኣሎኸ እቲ ክርስትና ትርጉም ጾምከ እንታይ ኢዩ!!!???።

ከመይ ገሩ እዩኸ ኣምላኽ ንጾምና ክቅበሎ።ቃል ኣምላኽ መባእካ ቅድመ ምቅራብካ ምስ ሓውካ ተዓረቅ ድሓር ድማ ከድካ ምስ ሓውኻ ተዓረቅ ፡ተዘየለ ግን መባእካ ንፈራዲ የሕሊፉ ከይህበካ ዶ ኣይኮነን ዝብል???።ካብቶም ፓኣትሪያርክ ኢየ ኢሎም ብ ኣቶ ኢሳይያስ ተሓጊዞም ኣብ ስልጣን መጺኦም ዘለዉ ትወገዙ ፓትሪያርክ ኣትሒዝካ ኸ ሰብ ኣቀይሞምን ሰብ ብሰንኮም ኣብ ጸልማት እንዳተሳቀየን ዝገብሩዎ መስዋእትስ ኣምላኽ ይቅበሎ ዶ።ሓንካስ ጸሎት የሎን እንዳበልካ ንሸፈጥ ኣብ ጽሑፍ ዘይተረኽበ ን ቤት ኣምላኽ ምምሳንከ ምስ ምንታይ ይቁጸር።ከምዚ ገርካ ዝቀርብ መባእ ዝቀርብ ዕጣንሲ ይዓርግ።መቸስ ውጽኢቱ ንርእዮ ኣለና ንስደትን ሞትን ህዝብና ኮይኑ ኣሎ።

እሞ ኸ ካብ ዝለዓለ ጳጳስ ክሳዕ ዝተሓተ ኣማኒ ንሰብ እንዳ ኣቀየምና ምስ ቅዱስ ኣቦና ተጻሊእና ከለና ብሓሶት ሽሞም ብምርሳሕ የሕሊፍና ሂብናስ ብሓቂ ድዩ ጾሎትና ክቅበል ይኽእል????።ፓትሪያርክ ከለዉ ተኣሲሮም ንህልኽ ጸልዩ በእንተ ኣቡነ ደስቆሮስ ክንብል ከለናኸ ን ኣምላኽ ዲና ከነዐስዎ ደሊና ዋላስ ነቲ ህዝቢ ከነዐስዎ ብኡ ገርና ምስ ለመድናዮ ኢዩ እቲ ሰጣናዊ መገዲ ጥዑም ጥዑም ጢዒሙና??።እሞ ኸ ተዋህዶ ዲና  ዋላስ ኣብ ቤተ ክርስትያን ተዋህዶ እንነርብ ልብሰ ህዝበ ክርስትያን ተኸደና ልኡኻት ፖሎቲካ ከሓድያን ወይሲ ኣምሰሉ ሂወት ገሮም ን ህዝቢ ኣምላኽ ንምዕሻው ዝተዓጠቅና ጸረ ክርስቶስ ????።

 ሎሚ ምስ መን እዩ መደብና ፈሊጥና ምስ ኣምላኽ ክንዕረቅ ኣለና ።ተዝየለ ግን ሴፍ ንኸንቱ ኣይዕጠቅን ኢዩ እሞ ንፍራሕ።(ሮሜ13፡3-4)ኣምላኽ ከኣ በቶም ስለ ፍቅሩ ሂወቶም ዝወፈዩ ስቅ ኣይብልን እዩ።(መዝ5)፡3)እቲ ኣብ የሩሳለም ቤተይሲ ቤተ ጾሎት ትበሃል ንስኹም ግን በዓቲ ጎሓሉት ገበርኩማ ቤተ ሸቀጥ ገበርኩማ ዝበለ ጎይታ ጉሒፉ ከየውጽኣና ከሎ ተተመለስና ሰናይ እዩ !።

ቃል ኣምላኽ ማቴዎስ ብልብኹም ኣብርሃም ኣቦ ኣለና ከም እትብሉ ኣይምሰልኩም ንኣብርሃምሲ ካብዘን ኣእማን ከም እዚአ ዉሉድ ኬተንስኣሉ ን ኣምላኽ ከም ዝከኣሎ እብለኩም ኣለኹ ካብ ህጂ እኳ ማሕጸ  ናብቲ ጉንዲ ኦም ተነቢሩ ኣሎ።እምበኣርሲ ጽቡቅ ዘይፈሪ ፍረ ዘበለ ኩሉ ኦም ይቁረጽ ናብ ሓዊ ድማ ይድርበ ከም ተባህለ ጽቡቅ ዘይንፈሪ ነቲ ጽቡቅ መሐንኮሊ ተኾይና  ካብቲ ጉንዲ ዝኾነ ክርስቶስ ተቆሪጽና ናብ እቶን ሓዊ ክንድርበ ምኻና ንፍለጥ ።ማቴዎስ 3፡9-10።ማቴዎስ 7፡19።እንበኣር ፍቃድ ኣምላኽ ዝገብር ደኣ እንበር ኩሉ ጎይታይ ጎይታይ ዝብል መንግስተ ሰማይት ዝኣቱ ከም ዘይኮነ ባዕሉ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ ተዛሪቡ ኣሎ እምበኣር ፍቃድ ኣምላኽ ንገብር ኣለናዶ ኣይንገብርን ነፍስና ንመርምር።(ደጉዓ ኤርምያስ 3፡40)ማቴዎስ 7፡21-23።ይቅጽል።

ምንጪ http://etiqalsgakone.blogspot.it/2013/03/3-1.html